عیار سازی سنگ آهن
ساعت ٤:٥٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٦ آذر ،۱۳٩٠ : توسط : پاپکو

عیار سازی سنگ آهن

محصولات شرکت پاپک مگنت

 

راندمان یک فرآیند پرعیار سازی سنگ آهن تا حد زیادى بستگى به اندازه ذرات دارد. به طورى که اندازه ذرات به عنوان یک پارامتر بحرانى در اغلب عملیات هاى فرآورى مواد معدنى به شمار می رود. از اینرو در همه فرآیندهاى پرعیارسازى، یک دامنه بهینه اى از ابعاد ذرات وجود دارد. به طورى که بازیابى ذرات درشت تر و ریزتر از این محدوده بهینه، پایین است. به همین جهت، به منظور دستیابى به یک بازیابى نهایى مطلوب، اندازه ذرات مورد فرآورى باید به دقت کنترل گردد[1]. تجهیزات مورد استفاده در جدایش مغناطیسى، مستثنى از این موضوع نبوده و توزیع دانه بندى ذرات، به عنوان یک پارامتر اساسى در انتخاب آنها شناخته می شود. به طورى که جداکننده هاى خشک، معمولاً براى تغلیظ ذرات درشت و جداکننده هاى تر براى تغلیظ ذرات ریز، بکار می روند. اگرچه حضور ذرات درشت منجر به کاهش بازیابى مواد با ارزش می شود, اما حضور ذرات نرمه به عنوان اصلی ترین عامل تاثیرگذار بر عملکرد متالورژیکى جداکننده هاى مغناطیسى شناخته می شود. دو خصوصیت مشکل ساز ذرات نرمه منیتیتى که سبب کاهش جدایش انتخابى ذرات و همچنین راندمان مدار جدایش مى شود، عبارت اند از : خاصیت تاثیرپذیرى خیلى زیاد و جرم خیلى کم. ذرات نرمه منیتیتى وقتى در یک میدان مغناطیسى قرار می گیرند، خاصیت مغناطیسى پیدا کرده و به یکدیگر می چسبند. در نتیجه احتمال به دام افتادن ذرات گانگ در مابین توده هاى تشکیل شده و راهیابى آنها به همراه ذرات مغناطیسى به کنسانتره افزایش می یابد. از طرفى ذرات نرمه گانگ به علت جرم خیلى کم، به سطح ذرات درشت مغناطیسى چسبیده و به صورت غیر انتخابى به کنسانتره راه پیدا می کنند[2].

مدار فرآورى متشکل از دو مدار جدایش مغناطیسى خشک و تر است که بار ورودى به مدار جدایش خشک، ترکیبى از ته ریز سرند و ته ریز سیکلون هاى هوایى است(شکل1). محصول حد واسط بخش جدایش خشک نیز بعد از یک مرحله نرم کنى، به عنوان بار ورودى، وارد بخش جدایش تر می گردد. تحقیقات انجام شده در سال هاى اخیر نشان داده است که جداکننده هاى مغناطیسى خشک کارآیى چندان مطلوبى در جدایش ذرات زیر 45 میکرون ندارند. به طورى که مقدار قابل توجهى از ذرات گانگ فوق به طور غیر انتخابى به کنسانتره راه یافته و سبب کاهش عیار آهن و افزایش عیار گوگرد( به عنوان اصلى ترین عنصر مزاحم) کنسانتره نهایى مى شوند. از اینرو بهبود جدایش ذرات ریز و نرمه در مدار جدایش خشک که بیش از 65 درصد کنسانتره تولید شده در کارخانه فرآورى را به خود اختصاص مى دهند، امرى ضرورى و اجتناب ناپذیرخواهد بود.